Home.Programmering.Voorgaande jaren.Contactgegevens.Vrienden van de 'Sniederskring'.
 Ontworpen door F. Bleijs
 © 2017 - 2018   Sniederskring

Gustaaf Peek werd geboren in Haarlem in 1975 als 2e zoon van zijn vader (inderdaad familie van Peek en Kloppenburg) en zijn Indonesische moeder. Tot zijn

achttiende woonde hij in Hoenderloo waar de inwoners hen duidelijk als import beschouwden, import met een kleurtje. Nog steeds snapt hij niet dat zijn ouders, die de hele wereld hebben afgereisd, in zo’n dorp terecht zijn gekomen. Zij vader was voor hem zeer bepalend en ook zijn opa, de verzetsman, die vertelde hoe hij onderduikers over smalle paadjes had weggebracht en hoe spannend dat was. Zelf zegt hij daarover: ”Ik denk dat ik iets teveel verhalen heb gehoord over de oorlog. Er was altijd het idee dat de totale barbarij elk moment weer kon uitbreken. En als je in de geschiedenis duikt, zie je dat ook gebeuren”. Na het gymnasium α  studeerde hij op verzoek van zijn vader 2 jaar rechten alvorens hij overstapte op Engelse Taal- en Letterkunde.

Gustaaf Peek

Meteen na zijn studie begon hij in 1999 met schrijven en omdat hij wat geld had geërfd van zijn Engelse grootmoeder kon hij meteen hele dagen plaatsnemen achter zijn bureau. Aanvankelijk richtte hij zich met name op het schrijven van poëzie die hij publiceerde (samen met enkele korte verhalen) in onder meer Lava, De Tweede Ronde en Tzum en Nymph.

In 2006 komt zijn debuutroman Armin uit. De hoofdpersoon is een zekere Armin Immendorff, een jonge SS’er die als verloskundige is aangesteld in een ziekenhuis van Lebensborn. Lotte Brugman schrijft hierover: “Gustaaf Peek heeft als debuut een indringend en verrassend goed boek geschreven: het sluipt in je geest, zet zich er vast en laat je tot de laatste bladzijde niet meer los. Een prettig beklemmend boek om meer dan eens gulzig te verslinden”.

In 2008 verschijnt dan Dover. In dit boek is de Chinese vluchteling Tony de hoofdfiguur van een drama dat zich begin deze eeuw ook werkelijk heeft afgespeeld, toen 58 illegale Chinezen per vrachtschip in Dover aankwamen maar gestikt bleken te zijn in een tomatencontainer.

 

Daan Stoffelsen hierover: ”Maar hij is stilistisch sterk, hij weet in weinig woorden veel over te brengen, is bij tijd en wijle poëtisch en schetst een realistisch en concreet beeld van de problematiek, met personages die misschien niet helemaal ingevuld zijn, maar wel  uiterst menselijk zijn. Daarmee is Dover vooral een tweede stap in een hopelijk omvangrijk oeuvre, dat abstracte, impopulaire onderwerpen laat zien als dingen die iedereen raken. Een oeuvre dat zoekt naar dat wat de mensen van nu bindt: eenzaamheid in het gezelschap van velen”.

Meer...

Vrienden van de 'Sniederskring'.