Home.Programmering.Voorgaande jaren.Contactgegevens.Vrienden van de 'Sniederskring'.
 Ontworpen door F. Bleijs
 © 2018  - 2019   Sniederskring

Lévi Weemoedt

 

Lévi Weemoedt (pseudoniem van Isaäck Jacobus van Wijk)werd geboren op 22 oktober 1948 in Geldrop (of volgens Weemoedt zelf) in Vlaardingen. Na het voltooien van het gymnasium studeert hij Nederlands aan de universiteit van Leiden. Hij had echter te veel andere interesses zoals klassieke talen, theologie, psychologie en geschiedenis waardoor hij nauwelijks tijd over had voor zijn colleges. Ook vond hij zijn draai niet in het kille studentenmilieu. Zodoende hield hij zijn studie vrij snel voor gezien en verliet Leiden om te gaan werken aan een scholengemeenschap in Vlaardingen. Hij hield het hier dertien jaar vol als parttimer maar ook hierin vond hij geen voldoening. In de jaren zeventig werkt hij mee aan het satirische Amsterdamse studentenblad Propria Cures. Uit deze tijd dateert ook zijn debuutbundel “Geduldig lijden” (1977). Deze en de daarop volgende bundels “Geen bloemen” (1978)

en “Zand erover” bevatten poëzie waarin de melancholie overheerst. Na zijn verzamelbundel “Van harte beterschap” (1982) legde hij zich meer toe op proza.

Hij reisde veel en schreef voor vele kranten en nogal wat van zijn reisverhalen kwamen uiteindelijk terecht in zijn verhalenbundels. Hij werkte voor Avenue, voor het NRC/Handelsblad en voor het AD. Hij maakte daarnaast documentaires voor de VPRO-radio, o.a. de veelbeluisterde serie “Oorlog was voetbal” over de Eerste Wereldoorlog. In de jaren tachtig trad hij regelmatig op met Hans Dorrestijn. Net als deze is Weemoedt een meester in zelfbeklag en in de pose van mislukte, ongelukkige, lelijke, afgewezen en verstoten tobber. Vaak is dat geestig, maar soms is het wat teveel van het goede. Zijn latere werk is puntiger,  geestiger en korter dan het vroege. Sinds 1992 woont hij in Assen. Vanaf 2002 moest hij door persoonlijke omstandigheden het reizen en trekken eraan geven en werd docent en vertrouwenspersoon in een gevangenis in het Noorden des lands. Vanaf 2006 begint hij weer met optredens, vooral samen met zijn muzikale en psychiatrische begeleider Cornelis Pons. Deze samenwerking resulteerde in 2008 tot de eerste CD van Weemoedt en Pons, “Smaken verschillen, de geheime huiskamertapes”.

Zelf zegt hij hierover op zijn website: ”Wilt u Lévi Weemoedt uitnodigen voor een treurige doch gezellige avond? Boekt u dan een huiskamerconcert! Bij u thuis gearriveerd, samen met zijn muzikale psychiater Cornelis Pons, zal de treurigste schrijver van Nederland ijverig de zin

van het leven uit uw hoofd trachten te dichten”.

In 2007 verschijnt “Vanaf de dag dat ik mensen zag”. Hierin staan, naast een door hem samengestelde selectie uit 9 eerdere dichtbundels, ook nog een 40-tal nieuwe gedichten. Hoewel Weemoedt als “light-versedichter” misschien de mindere is van bv. Kees Stip, Drs. P. en Ivo de Wijs staan hierin toch nogal wat sterke uitschieters, met briljante vondsten en geestige woordspelingen.  

Door deze wapenfeiten staat de leukste dichter van het Nederlandse taalgebied tot zijn eigen afschuw en mensenvrees weer volop in de belangstelling.

Op zijn website heeft hij ook een rubriek met maandelijkse gedichten waarvan ik er een 2-tal overneem:

Ineriors

Ze zaten zich op hun Gispen stoelen

Samen ontzettend design te voelen

En de aanblik van hun Bauhauskamer

maakte hen alleen maar designzamer

De klok, de tafel en de stoel

Alles had dat gezellige Brechtgevoel

 

Haute Couture

 

Ik vind

onze vorstin

geen type

voor een string

 

 

 

Bibliografie:

 

Geduldig lijden                                                       (1977)

Geen bloemen                                                        (1978)

Bedroefd maar dankbaar                                      (1980)

Zand erover                                                             (1981)

Een treurige afdronk                                               (1983)

Daar komt de bruid...                                              (1985)

De ziekte van Lodesteijn                                        (1986)

Liedjes van welzijn, volksgezondheid & cultuur   (1987)

Liefdewerk oud papier                                           (1987)

Acte van verlating                                                    (1988)

De nadagen van Lodesteijn                                   (1990)

Halte tranendal                                                        (1991)

Ken uw klassieken!                                                (1992)

Overal wat                                                               (1995)

Zondagskind                                                           (1996)

Ons soort mensen                                                  (1999)

Rijk verleden                                                           (1999)

Vanaf de dag dat ik mensen zag                         (2007)